Doos. Flamoes. Spleet. Gleuf. Dot. Mossel. Vulva. Muts. Poes. Schede. Snee. Punani. Pruim. Yoni. Foef. Er zijn veel woorden voor een vagina, en even zoveel verschijningsvormen.

Mijn vagina was altijd gewoon mijn vagina. Tot ik in de zomer van 2007 een advertentie zag voor een schaamlipcorrectie. Die suggereerde eigenlijk dat er iets fout was. Maar wat was er fout dan? Voor een moment schoot het door mijn hoofd dat ik dan misschien ook wel naar de plastisch chirurg moest en daar schrok ik eigenlijk een beetje van. Want wie zou ik in dat geval het recht geven te bepalen hoe ik eruit moet zien? Wie heeft bedacht dat een vagina alleen maar een spleetje zou mogen zijn?

In Zimbabwe krijgen jonge meisjes juist les in hoe ze hun schaamlippen kunnen verlengen. Ook in Rwanda en Mozambique rekken meisjes hun schaamlippen juist op. Dus daar heerst een heel ander schoonheidsideaal.

Als die advertentie mij even de gedachte gaf dat ik mijn vagina moest laten corrigeren zou dat vast ook bij andere vrouwen gebeuren en zou het wel echt zo zijn dat bij de meest vrouwen de vagina alleen maar een spleetje is? Dat kon ik me niet voorstellen en ik besloot ze te gaan fotograferen met het idee ze uiteindelijk allemaal aan iedereen te laten zien om zo vergelijkingsmateriaal te geven, want daar ontbrak het volgens mij een beetje aan. Ik wilde een beeld geven van hoe vagina's er nou eigenlijk in het echt uit zien en hoe verschillend ze allemaal zijn. Want als we allemaal zo verschillend zijn, wat is dan perfect, wie bepaalt dat en zijn we dan eigenlijk niet gewoon allemáál goed precies zoals we zijn.

Met aandacht voor het project in Viva, het Algemeen Dagblad en Opzij zijn het er uiteindelijk 72 geworden. In een lijstje om te benadrukken dat het allemaal kunstwerkjes zijn.

Ik vond het heel bijzonder wanneer vrouwen hun vagina kwamen laten vastleggen. Ontroerend dat ze mijn boodschap niet alleen begrepen maar zelfs zo belangrijk vonden dat ze wilden meewerken om haar te kunnen uitdragen. Een ode aan hun eigen lijf en daarmee aan dat van alle vrouwen.

Tijdens kunstmanifestatie Route du Nord van juni 2011 was de Perfecte Poezen Parade voor het eerst in zijn geheel te zien in de Vice Venus galerie in Rotterdam.

Ter gelegenheid van 8 maart Internationale Vrouwendag heb ik dit jaar een korte film van de Parade gemaakt en op deze site gezet zodat vrouwen wereldwijd kunnen zien dat er, zoals er miljoenen verschillende gezichten zijn, ook miljoenen verschillende mutsen zijn en dat ze allemaal deugen, allemaal wat hebben, allemaal mooi zijn, stuk voor stuk.