Twee hangmatten. Meer was er niet. Vijfendertig jaar later is Kinderhuis Samuel in Paramaribo, Suriname een thuis voor eenentwintig kinderen. Eenentwintig kinderen die een kans krijgen die ze anders nooit gekregen zouden hebben.

Het is hard werken maar altijd de moeite waard zegt directrice Tineke Glas. Samen met zes medewerkers brengt ze de kinderen van Kinderhuis Samuel groot. Steun van de overheid is er nauwelijks. Het huis krijgt 75 Surinaamse guldens (zo’n 5 cent) per kind per dag. Wel hebben de kinderen allemaal een financiële sponsor in Nederland. Die steun en giften uit de Nederlandse en Surinaamse samenleving zijn wat het huis tot de dag van vandaag draaiend houden.

De kinderen die in Kinderhuis Samuel wonen zijn er om verschillende redenen terecht gekomen. Ze hebben bijvoorbeeld geen ouders meer, waren niet gewenst of hebben een moeder die psychisch niet in orde is. Allemaal vinden ze in Kinderhuis Samuel een nieuw thuis, krijgen ze warmte en aandacht en daarmee weer vertrouwen in de toekomst. Ze spelen met elkaar, eten met elkaar, gaan naar school, maken huiswerk, hebben taken in en om het huis en helpen elkaar.

Zo groeien ze op tot sterke zelfstandige burgers en als ze met achttien jaar het huis verlaten blijven de meeste kinderen in Suriname om in eigen land hun toekomst verder op te bouwen.

Het is aan de kinderen de kans die ze bij Kinderhuis Samuel krijgen te grijpen zegt Tineke en dat is absoluut wat ze doen.